Koorizon

Een koordirigent schrijft over muziek en zo

Zingen: je eigen horizon dragen

Horizon

Horizon

Zingen begint altijd met inzingen. Het opwarmen van de stem. Opwarmen was sowieso wel nodig, gezien de combinatie van vrieskou en regen op weg naar de koorrepetitie van vanavond. IJzel dus, spekgladde fietspaden en stoepen. Dat verklaarde meteen de kleine opkomst van koorleden: 3 alten en 2 sopranen hadden de overtocht gewaagd. Maar wij gaan altijd door. Met wie er is. Er is altijd muziek te maken.

Ter voorbereiding had ik een tonaal muzikaal zinnetje in elkaar gezet, in een 6/8 maat, op de taalklank “ba-dé-noe”. Daar maakten we dan een 5-stemmige canon van, die hier te beluisteren is. Dat is niet badinerend, maar ba-dé-noerend.

Zingen is: je eigen horizon dragen. Met horizon bedoel ik dan de ‘virtuele’ hoogte in je lichaam van waaruit je de toon zingt: dat is de horizon van de klankruimte die je met je stem omvat. Als het goed is, stemt elk koorlid zijn of haar klankhorizon dan af op de andere koorleden, zodat iedereen letterlijk op één lijn zit. Dat geeft eenheid in de koorklank. Want iedereen probeert in dezelfde klankruimte te klinken, met een gemeenschappelijke horizon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 5 januari 2010 door in muziek en getagd als , , , , .
%d bloggers liken dit: